11.11.2009

UNUTTUĞUM ŞEYLER...


Bu kolyeyi dün bitirdim. Takınca daha güzel duruyor. Bu sabah kapalı bir hava var, sanırım yağacak. Kocayla eskiden, Bilge doğmadan çok önce bir merakımız vardı. Büyük bir kitapçıya giderdik, ben kitap alırdım, koca da kaset. O zamanlar cdler bu kadar yaygın değildi. Bayılırdı koca kaset almaya, özelliklede sevdiği müzisyenlerin neyi var neyi yoksa alırdı. Geçen sene arabasını alırken bile cd çalarlı yerine, kasetçalarlı olmasını tercih etti. Tabi bu merakı zamana yenik düştü. Evdeki bir dünya kaset bozuldu, hatta kasetçalarda öyle. İçinden kurtarabildiklerini arabasına koydu, özellikle uzun yolda bir nostalji oluyor bize. Herkesin bir şarkısı vardırya bizim de vardı. Metallica' nın " Nothing else matters" şarkısı. Bayılırdık dinlemeye. Kaset koleksiyonumuzda da birçok albümü vardır. Ben cdsini de almıştım. Dün buldum ve uzun uzun dinledim. Bugün de dinlemeye devam ediyorum. Unutmuşum şarkının güzelliğini, enstürmanların sesini. Başka neleri unutmuşumdur diye şöyle bir düşündüm, sonra vazgeçtim düşünmekten. Hayatımızda gerçekten önemli olan şeyler, biz üzerinde durmasakta bir şekilde karşımıza çıkıyor. Bazen gülümsetiyor bunlar bizi, bazen kederlendiriyor. Bazen de önemini o kadar yitirmiş oluyor ki, hiç bir tepki vermiyorsunuz. Aslında düşününce yaşamda olması gereken de bu. Başka türlü nasıl hayat devam ederki. Ama bu şarkı bizim şarkımız olmasından öte, bence tam anlamıyla müthiş bir yapıt. Ne zaman dinlesem aynı şeyleri hissettiriyor bana. Bilge' de rock dinlemeyi seviyor. Onun müzik zevki ve kültürü için sağlam temeller atmak istiyorum. Sanırım doğru yoldayım da. Tabi ilerde neler olur bilemem. Akşam "Cumhuriyet" filmini izledik. Okulda Atatürk' le ilgili çalışma yapmışlar, keyifle babasına gösterdi. Sabah gene bir "kamyon kepçe " vakasının ucundan döndük. Oyuncağın tekerlekleri kırıktı, galiba ben onu çöpe attım. Her sabah evde ne var, ne yoksa toplayıp "okula götüreceğim" diye tutturuyor. Bir kısmını bıraktırsamda, yinede bir çanta dolusu ve iki eline sığdırdığı her şeyi götürüyor. Tabi akşamda toplayıp getiriyor. Aslında Anıtkabir'e götürmeyi çok istedim, ama çok kalabalık oluyor. Bu yüzden cumartesi günü götürmeyi düşünüyorum. 10 Kasımdan bahsetmeyeceğim, çünkü Atatürk'ün öldüğü gün demek istemiyorum. O hepimizin yüreğinde yerini koruyor ve korumaya devam edecek. Bizden sonra da çocuklarımızın... Bu en büyük mirasımız olacak geleceğe dair, geçmişten getirdiğimiz...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder