29.04.2010

BİLMİYORUM...


Kafamın içi tıpkı bu kolaj gibi. Bozkırda yavaş yavaş çiçekler renklerini kaybetmeye başladı. Meyva ağaçları çoktan meyvaya oturdu. Gözümün gördüğü bir keçi sakalları (spirea) beyaz beyaz fışkırmış durumda. Dünden beri hasıl olan keyifsizliğim, bugün de katlanarak devam ediyor. Nedensiz değil ama, nedenini yazmak istemiyorum, kısaca "hala insan oğlu beni şaşırtabiliyor" diyeyim, en yakınlarım bile... Bugün aklıma annem ve babamın arasında çoğu kez tekrarlanan bir konuşma geldi. Annem hayatta çektiği zorlukları düşünüp "şimdiki aklım olsaydı" cümlesini çok kurduğu için, babama "keşke tekrar genç olsaydık" derdi. Babamsa "delimisin sen tekrar yeniden başlayıp yaşanır mı, şükür yaşadığımız hayata" derdi. Kim bilir kırksekizinde birden bire kaybettiğimiz babam, bizlere yansıtmadığı ne zorlukları aşmıştı, ne hayal kırıklıkları yaşamıştı. Değer yargıarı, insanarın duruşu öye farklı ki sık sık "acaba bende mi bir sorun var" diye düşünür odum. Her yaptığım işte özellikle bir evlat yetiştirdiğimiz gerçeğini unutmadan hareket etmeye çalışıyoruz. Bizim "iyi niyet ya da olması gereken" diye düşündüğümüz çoğu şey, başkalarınca "enayilik" sınıfına konuluyor. Uzatmayım ne çok isterdim sabit bir gelirim olsun ve geleceğimi garantiye almış olayım , gideyim yerleşeyim bir köye. Ekeyim, biçeyim, yetiştireyim. Doğa bana ne verirse, şükür diyip yaşayım. Gönülümden geçenler bu. Kızım kaplumbağlarıyla çok mutlu, kaplumbağalar da aynı hissiyatda mı bilemiyorum tabi:)) Dün havuzlarını temizlemem gerekiyordu, ben elime almaya çekindim. Bilge hemen atladı, aldı eline koydu başka kaba, bir de sohbet konusu açtı. "Süt içelim beraber" diye çok ısrar etti, içemeyeceklerini anlatmak için çok çaba sarf etmem gerekti. Gelecek hafta Antalya' ya gidiyoruz, günü tam belli değil ama hafta sonuna kalmayız diye düşünüyorum. Hafta başından beri bir arkadaşla bambudan birşeyler yaptığımızı söylemiştim, hala ve hala bitmedi. Bu arada kendi başıma yapmaya alışmışım herşeyi, beynim bir milyon oldu. Şu zamana kadar da hiçbirşey yapamadım. Bir az önce kocayla birlikte arkadaş da gitti uzun bir "ohhhhh" çektim, kendi başıma kaldım diye. (Ne kadar kötüyüm değil mi) bitireyim bu yazıyı,ordan oraya gidip duruyor çünkü:(

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder