22.11.2010

YOLLARDA...

Biz geldik, hemde bir haftada yaklaşık 2000 km. yol yaptık. Koca ve ben kaymış durumdayız ama kızımız maşallah hiç etkilenmedi:)) Malum bayramlarda Antalya' dayız. Kardeşim ve eşi bize geldiler, öbür gün hep beraber Antalya' ya yoluna düştük. Ankara' dan hamsi tavayla başlayıp, Konya' da etli ekmekle devam ettik. Gözünü sevdiğimin Antalya'sı sıcacık ve yemyeşildi. Bizim valizler dolusu kışlıklar nerdeyse hiç giyilmedi. İnsan ne çabuk unutuyor herşeyi, oysa yirmi küsur sene yaşamışlığımız var. Neyse bayram ardından, kına gecesi derken düğün için İstanbul' a geldik. Düğünü yapıp, tekrar yollara koyulduk sonunda evimize geldik. Gelin de damatta yakınımız olunca bu yorucu yolculuğa katlandık tabi. Düğünde o kadar mutlulardı ki, iyiki gelmişiz dedik. Ama uzunca bir süre mümkünse arabaya bile binmek istemiyorum. Koşturmacada deniz kenarında oturup, bir yudum bir şey içemedim, Bey Dağları' na uzun uzun bakıp, denizin maviliğini içime çekemedim. Sanki eski bir dostu es geçmişim gibi geldi yolda, içim buruldu. Bilge anneannesini, teyzesini ve daha bir sürü tanıdığı gördüğü için çok mutluydu. Bayram haçlıklarını ve çikolatalarını götürdü keyifle. Herzaman söylediğim gibi bayramlar çocuklara güzel, onlar için keyifli. Birikmiş o kadar çok işim var ki, ben onlara başlayım, Bilge' de yeni fırçalarıyla resim yapıyor, akşama da kursu var. İyiki ben gitmiyorum kursa:))


2 yorum:

  1. Aman yorgunluk geçer, boşver. Mutlu oldun mu ana bak sen. Bilge'nin sevinci yeter. Sevgiler.

    YanıtlaSil
  2. Sevgili Neduk, haklısın Bilge'nin sevinci bile yeter. Benimki hiç bu kadar kısa zamanda bu kadar yol almamıştım onun mızmızlığı, bendende kocaman sevgiler...

    YanıtlaSil