23.11.2010

ZEYTİN

Antalya' da o koşturmanın arasına sıkıştırdığım küçük bir ayrıntı bu zeytinler. Sabahın köründe annemle kalkıp bahçeden topladığımız. Bir süre sonra Bilge' de yardım etti bize. Yıllar yıllar evvel babamın diktiği ağaçtan, kızımın da elleri değerek toplandı. Bugün çizip, yapacağım bakalım. Daha önce bir kez yaptığım başarısız bir girişimim var ama bu sefer çok hazırlıklıyım.
Dün çok soğuktu, yeni geldik diye bana öyle geliyor diye düşünüyordum ama herkes birden soğuduğunu söylüyordu. Bilge' yi kursa götürdüm, antreman başlayana kadar iki kez tuvalete koşturunca" eyvah " dedim, kesin ishal oldu. Hasta olmadan tatili bitirdik diye seviniyordum, "istersen girme "dedim, "iyiyim ben, merak etme" dedi. İki saat boyunca endişeyle seyrettim, Allah' tan devamı gelmedi. Bilge' de herzaman ki gibi neşeyle hopladı, zıpladı. Akşam eve geliş, yemek, derken direk yatağa attık kendimizi. Bu sabah daha bir dinlenmiş uyandım, evi toparladım, ofise geldik. Bilge kapıda etrafın fotoğrafını çekiyor, dönüp arada beni de fotoğraflıyor:))

2 yorum:

  1. İnsanın beti benzi atıyor diil mi hastalık alametlerine rastlayınca.. ben bildiğim tüm duaları okuyorum böyle durumlarda.. bir karnım ağrıyor desin, tüm keyfim kaçıyor.. Şükür Bilge de iyimiş.. sevgiler.

    YanıtlaSil
  2. Sağolasın Deli Anne, aynen tarif ettiğin gibi, bende şükür diyorum, bir de kızıyorum kendime telaşe müdürüyüm diye:)) bizden de kocaman sevgiler

    YanıtlaSil