2.07.2015

Günler geçerken...

Döndüğümüzden beri günler sanki daha bir hızlı geçiyor. Şiddetli yağan yağmura aldırmadan Bilge' yle sinemaya gittik. Daha önce fragmanını izlediğimizde "kesinlikle gidelim" demiştik. "Ters Yüz" harika bir animasyondu. Filmin sonunda Bilge! nin yorumu "anne demek ki, üzüntü olmadan neşenin de bir anlamı yokmuş" oldu. Bu söz kazındı yüreğime...
Dün teyzem torunlarıyla geldi. Tunalı' da buluştuk. Üç kız çocuğu keyifle vakit geçirdiler. (sonlara doğru biraz guruplaşma olsa da) Kol kola giderlerken arkalarından baktım. Hayat ne ilginç, ne tuhaf, ne büyülü bir şey diye düşündüm.
Bugün Sivas Katliamının yıl dönümü, bugün insanlığın diri diri yakıldığı gün. Bugün öfkenin yüreklerimizi dağladığı gün. Yıllar geçmiş, on altı yaşındaymışım o zaman, dehşet içinde televizyonda gördüğümde. Yıllar geçti, yıllarla birlikte adalet hiç uğramadı. "Menekşe' den Sonra" belgeselinden kareler gözümün önünde...Hayatın büyüsünden bahsetmiştim ya, İnsanların bu büyüyü bozmak için yaptıklarına gözlerimizi kapatmaksa, yalnızca bizim türümüze bahşedilmiş bir yetenek olsa gerek.
Nurlar içinde yatsınlar, orada ölen canlar...

Bu gece babamı gördüm rüyamda. Uzun zamandır görmüyordum. Söyledim de, "çok uzun zaman oldu seni görmeyeli" dedim. Bana baktı, gülümsedi, sonra Bilge' ye bakıp "büyümüş, kocaman olmuş" dedi. Sarıldım, kokusu geldi sanki burnuma, uzun uzun içime çektim, uyanacağımı bilerek...

1 yorum:

  1. En sevdiğim rüyalar sevdiklerimi gordüklerim, hele bir de sarılmışsam, sabah nasıl bir mutluluk ve hüzünle uyanıyorum..

    YanıtlaSil