05 Eylül

Şarkımız çala dursun. Dün öğlene doğru bitirdim Rüzgâr Adımı Biliyor' u. Sanırım Allende' nin okumadığım bir ya da iki kitabı var ama onun dışında tüm külliyatını okudum. Tabi ki Ruhlar Evi ilk sıradayken Eva Luna bambaşka bir yerdedir. Bu kitabı da su gibiydi, kitap bittiğinde sanki kitap okumuşum gibi değildi , ailenin en yaşlı bilge kadınından uzun bir hikaye dinlemişim gibi geldi. Allende' nin kitaplarında hep olan birkaç nesil birbirini büyüten kadınların arasına katılmışım gibi hissettim. Holokosttan başlayan trajediler, ABD sınırındaki sığınmacı kamplarına, El Slavador' a uzanan hayatlar. Savaş ve göçün ortasında kalan insanlar... Değişen hiçbir şey yok. Yıllar evvel insanların birbirine yaptığı akıl durduran zalimlikler hala devam ediyor. Bunca kötülüğün arasında Allende küçük bir mum ışığı yakıyor  bize, umut hala var. Doğru insanlarla, elinden geleni yapabilme umudu. Seksen dört yaşında, kalemi hala sağlam, umudu ve neşesi dipdiri... Çok yaşa İsabet Allende.