10 Kasım

Sevmek Dedikleri dün bitti. Birbirine bağlanan üç bölümden oluşuyor. Ölüm, düğün ve doğum. Aslında toplumda kabul görmüş değerlerin sınırları üzerine, duyguların yansıması ve bu sınırlara sığamamsı özelikle ilk bölümdeki annelik üzerine çok etkileyici anlatılmış. Yazar beni çok etkiledi. Bir önceki kitaptan çok farklıydı ve bu daha çok heyecanlandırdı. 

Aslında fark etmediğimiz ama hayatımızın her noktasında bize aktarılmış, etiketlenmiş, bir nevi dayatılmış öyle çok şey var ki. Bunları fark etmek önce keyif kaçırsa da, aslında yarattığı huzursuzluğun adını koyabilmek de önemli. Adını koyabildiğiniz her duygu rahatsız edici olsa da tanıdık geldiğinde, beden kendini biraz daha güvende hissediyor. Sinir sistememizin durumu algılayışı daha farklı oluyor. 
Kitabı sevdim, üçlemenin son kitabını da okuyacağım.  Bu arada kapağa takıldı gözüm, ne düşünüldü acaba. Kırmızı iki çizgi birbirine yakın değil ama uzak da değil. Birbirinin aynı ve paralel olmaları belli bir yakınlığı ifade ediyor gibi. Kitap kapaklarını nasıl tasarlıyorlar acaba. 

Bugün Başka Adlarımız Vardı ' dan iki öykü okumayı planlıyorum. Mavi Bilet kitabına başladım. Hava da tam distopya okuma havası. Öğleden önce qigong dersi var. Öğleden sonra biraz çalışmam lazım. Arkadaşımın köpeği ameliyat oldu ve sonuçları pek iç açıcı değil. Çok üzgünüm, dün haberi alınca gideyim dedim, sonra vazgeçtim. Birkaç gün benim de onun da hazmetmeye ihtiyacımız var. Birden bire dengelerin tepetaklak oluşu, tüm sevimsizliğine rağmen hayatın bir parçası.