12 Kasım

Kendime tuzaklar kurduğumu fark ettim. Tuzakların içine düştüğümü, canımın yandığını, yüzümde buruk bir gülümsemeyle fark ettim. 

İnsan egosunun en büyük yancısı hiçbir beklentim yok hali, inkarın en büyüğü. Beklentim yok derken bile, içeriye sızan kırıntılar...

Gösterilen çaba büyükse bir de, tuzak daha da büyüyor ve hooop içine alıveriyor. Önce etraftakilere kızıyorsun, sonra fark ediyorsun; aslında bu senin işin. 

İnsan doğası böyle, kafasında yazıyor, çiziyor, bozuyor. 

Büyük büyük laflar ediyor.

Beklentiye girmek de çok insanca, 

belki önemli olan beklentiye kapılıp, onunla sürüklenmemek.