27 Mart

Balkon camını açınca, badem ağacının niyeti bozup benimle kucaklaşmak için eve yöneldiğini hissettim. Çiçeklere bürünmüş içeriye girmeye çalışıyoru:) 

Günlerdir kapalı hava, almış başını gitmiş, yerini pırıl pırıl bir güneşe bırakmış. Efes' i hazırlayıp çıkarttım. Kulağımda müziğim, elimde inatçı köpeğimle, mahalle arasından geçen yola sığamadığımız araçların korna sesleri arasında uzun derin bir nefes aldım. 

Pazartesi gününden beri hayatımızın şirazesi kaydı. Kocam' ın  bacağındaki şişliği önemsememsi, aile hekiminin uyduruk tedavisi aklımı kurcalayıp duruyordu. Pazartesi şiddetli ağrıyla Ankara' sın en karmaşık hastanesinin aciline zor atmış kendini. Tahliller tetkikler, daha da tetkikler derken, bacaktaki şişlikten  akciğere pıhtı attığını gördüler. Gece yarısını biraz geçerken eve döndük. Bugün de göğüs hastalıklarında randevusu var, tedavinin geri kalanı için görüş alınacak. Ağrılı bir süreç, üzerine sigarayı bırakma halide eklenince, hayal bile edin diyemiyorum. Böyle zamanlarda beceriksiz, huysuz bir adam  çıkıyor, ya sabır dedirten. Neyse buna şükür, olabilecekleri düşündükçe buna şükür diyorum. 

Aksi gibi bunların üzerine de, işler çığ gibi yağdı üzerime. Acayip bir hengame, koşuşturma. Aylardır uğramadığım ofise bile gitmem gerekti. 

Taksi de baktım kalbim boğazımda atıyor. Bu hissi biliyorum, kaygı ve telaş el ele tutuştular. Omuzlarım kasılmış, elerim terliyor. Nefesimi yavaşlatıp rahatlatmaya çalıştım. işlerimi önem sırasına koydum, bir sonrakini, önceki bitmeden düşünmemeye çalıştım.  Daha iyi hissettim. Dün yoga dersine bile girebildim, çok iyi geldi. 

Sağlık çok önemli diyoruz ama çoğu zaman lafta kalıyor. Zaten gıda terörü denilen bataktayız, stres kaygı gırla ama bile bile bu devirde bunların üzerine bir de sigara içme mevzusuna tahammülüm yok. Kızıyorum evet çok kızıyorum. Aptallıktan da öte bir hal. Ben de içtim özellikle gençlik dönemimde ama yıllardır içmiyorum. Kocam' ın yaşadığı bu rahatsızlığın en temel nedeni sigara içmesi. Bir türlü ikna olmuyordu bırakmaya. Bağımlı olduğunu kabül bile etmiyordu. Umarım bu şerrin bir hayrı olur da, bırakır...