08 Temmuz

Kızlarla akşam görüntülü konuşuyoruz. Herkes resim defterlerini eline alıyor, aslında bu planladığımız bir şey değil. Bu kendinliğinden olma hali o yüzden çok keyifli. Yeni bir resim defterine başlayacak olan D soruyor ne çizsem ki diye. Görüntüye girmeyen diğer De ise aslında bizi dinlemiyormuş gibi yapıyor . İkizler ve ikisinin ismi de D' yle başlıyor:) Biraz referans illüstrasyonlar yolluyorum. D bayılıyor, hemen çizmeye başlıyor. De. de aramıza katılıp bir gayret çiziyor. Bense bambaşka bir şeyler çiziyorum. Onlara yolladığım resim örnekleri o kadar sevimli ki, öyle sevimli çizemeyeceğimi hissediyorum ve hiç yeltenmiyorum. Gecenin sonunda birbirimize çizdiklerimizi gösterip iltifatlar ediyoruz. Ben erken kalktığım için uykum geldi diyorum. De.  soruyor teyzoş kaçta kalkıyorsun sabaları aslında önümüzdeki haftaya çaktırmadan hazırlık yapıyor biliyorum. Altı gibi kalktığımı söylüyorum. Ağzı kocaman açılıyor şaşkınlıktan , ne yapıyorsun peki kalkınca diyor. Biraz kitap okuduğumu, meditasyon ya da yoga yaptığımı söylüyorum. Bazen de boş boş duruyorum diyorum. De. gülümsüyor, tamam o zaman ben de o saatte kalkabilirim 

diyor. İlahi çocuk o saate kalkmana gerek yok ki diyorum olsun kalkarım ben diyor. Ne güzel bir duygu yahu. Şu fotoğraftaki ağacın ışık vuran yaprakları gibi, sıcacık ve sevgi dolu...