02 Nisan

 Bu sabah uyandığımda, ortalık hala karanlıktı. Erken uyandım sandım ama havanın sevimsizliğindenmiş. Koca çoktan ayaklanmış kahvaltı yapıyordu. Gözüm açılmadan kahvaltıya oturmayı sevmiyorum ama kahve kokusu cezbediciydi. Bu sabah işe gitmeyi planlayan Koca' m bayılır masada birilerinin olmasına. Yemeğin yanında ekmek gibi, salata gibi bir şeydir eşlikçi onun için. Yalnız yiyemiyorum duygusallığını da ekler. Eskiden itiraz etmezdim ama artık açlık hissetmeden zorla yiyormuşum hissi ağır basınca ben de tavrımı koyuyorum. Gözümü açar açmaz yemek istemiyorum diye. Adamda hasta filan demesin kimse, iyiyken de böyle. Neyse toparlayacağız inşallah.

Machado De Assıs' in Mezarımdan Yazıyorum kitabını bitirdim. Aslında kitap genel anlamda çok matah değil ama yazıldığı zamanı düşünüce ilginç geliyor. Yazar Brezilyalı ve kitap 1880 de gazetede tefrika şeklinde yayınlanıyor ve bir yıl sonra kitap olarak basılıyor. Kahramanımızın anlatımıyla okuyoruz tüm hikayeyi. Daha doğrusu yaşamını. Öldüğü günden, mezarından başlıyor anlatmaya. Çok detay vermeyeyim, sadece aslında bunları anlatırken sanki kendini de yeniden yazıyormuş hissi verdi bana. 

Elimde başlanmış pek çok kitap olunca hergüne bir kitap okuması koymayı denemeye başlıyorum. Sonrada daha usturuplu okuma rutini yapacağım. Belkide yapamam, bilmiyorum bakalım:)

Dün Uğultulu Tepeler dura dursun deyip Wilhelm Schmid' in Mutsuz Olmak: Bir Yüreklendirme kitabını dinledim. Bu yıl aslında Byung-Chul Han okumaları yapmayı planlarken Schmid seneye kalır gibi düşünmüştüm. Storytel' de kitaplarını görünce bir bakayım dedim ve bırakamadım. 

Son dönemlerin en iyi filozoflarından kabul ediliyor. Lebenskunst (yaşam sanatı) üzerine çalışıyor. Ne demek bu derseniz, okuyun derim. Felsefenin günlük yaşama indirilebilmesi üzerine çalışıyor ve çok güzel fikirleri var. Büyük sorulara cevaplar aramak yerine, sıradanlıkları anlamlandırmak gibi. Yani mutlu olma peşinde koşmanın anlamı olmadığını, mutsuzluğun da hayatın içinde olduğunu, mutsuzluğun başarısızlık olmadığını, çok insani olduğunu söylüyor. Bu kitabın sonlarına doğru bu dünya cennet olmaya inatla direnir  diyor mesela. Uzun uzun düşündürdü bu cümle beni. Sürekli iyi olma halinin pompalandığı, daha kolayın, daha az zaman alanın servis edildiği günümüz düzeninde kalabilmek adına iyi bir rehber.

Bugün Bütün Bir Ömür okumasına devam edeceğim

Öğlen hatha yoga dersim var.

Uğultulu Tepeler' e devam ederim.

Yemekte bile yemek konuşuyoruz podcastini dinliyorum, kızkardeş aşırı tavsiye etti.

Akşama bateri dersim var.

Hava azıcık iyi olsaydı, ne güzel olurdu. Gün gözümde büyüdü ama hava bunu anlamlı kılmak için hiç katkıda bulunmayacak belli oldu:)