08 Ocak

Dün eski diş doktorumu yeni kliniğinde buldum demiştim ya. Öğlen randevuma giderken Bilge aradı, yemek yiyelim dedi. Dişçiye yakın bir yerde buluşmaya karar verdik. Aileden birini görmüş kadar sevindim doktorumu görünce. O kadar genç ve o kadar özenli ki, ağzımı açar açmaz ah çok üzgünüm dişinizde apse olmuş çok acımıştır dedi. Yahu neredeyse iki aydır acıyı anlatamıyorum, en son eski klinikte küçük bir enfeksiyon var geçer demişler ve ilaç bile vermemişlerdi. Daha detaylı tomografi sonucu, sevimsiz ama çözülebilir bir tablo çıktı. Eski köprünün altından bazı sular akamamış:) Maliyet için en kötü senaryo yazıldı, ben kabul ettim ve hemen kanala başlayıp sizi rahatlatalım dedi. Düşünüp, kormaya ve kurmaya vaktim olmadı, oturdum tekrar koltuğa. İlk defa dişçi koltuğunda başımın altına yumuşacık bir yastık koydular. Üç diş köküne aslında zorlu bir kanal tedavisi yaptı. Kanallar çok tıkalı olduğu için uzun sürdü, doktorum sürekli yaptığı işlemi anlattı. Yazık çok yoruldu. Üç saatin sonunda cuma gününe randevulaştık. Gidip Bilge' yi aldım, eve döndük. Bilge' nin online sınavı vardı, Efes' i alıp çıktım. Anestezinin etkisi geçince ağrı acı olabilir demişlerdi. Efes tabiki kısa gezmedi. Eve döndüğümüzde dişimi unutmuştum. sonrasında hafiften bir çene ağrısı fark ettim onun için de ağrı kesici almadım. Sabah antibiyotik saatime alarm kurmuştum, acele bir şeyler yiyip ilacımı içtim. Biraz Yakınlaşmalar kitabını okudum, oldukça ilginç ilerliyor. Bugün elimden düşmeyecek gibi. Ev terelelli, dört bir yanı çamaşırlarla çevrili bir ada gibi. Neyse ufaktan onlara el atarım, öğlene hatha yoga dersim var. Yemekleri dünden yapmıştım, o derdim yok. 

Ne diyoruz olabildiğince, sahiden işini seven, özen gösteren iyi insanlarla karşılaşalım, çok amin...